The Way We Are

The Way We Are ★½

Sığ, nahoş, bir anından bile hoşlanmayı başaramadım. Bu kadar açık, başından belli senaryolarda senarist sürekli izleyiciyle oynayabildiği düşüncesine kapılıp, ters köşe yapmaya çalışınca kendimi gerizekalı yerine konmuş gibi hissediyorum. Filmin satmaya çalıştığı fikirleri sağlıksız bulduğum için de ilerledikçe ne gelse daha da rahatsız oldum. Hafif derinlikli karakter yazmaya bile tenezzül edilmemiş, artık günümüzde iyice göze batan tiplemeler yazılmış; aşırı gelenekçi kadın, aşırı marjinal kadın, serseri, ele avuca sığmaz kadın, saf aşık kadın, sürekli bilgisayar oyunu oynadığı için bilgisayardan anlayan(?), çocuksu erkek, sırtını ıslayıp odun kıran errrrrrrkek, kılıbık erkek, hele Engin Öztürk'ün tipleme olarak bile incelemeye değmeyecek, sırf iğrenç olsun diye yazılmış karakteri çok zorladı. Haliyle bu karakterlerin birbiriyle gerçekleştirdikleri diyaloglar da yer yer utançtan ekrana bakamamama neden oldu. Son 30 dakikanın senaryo kurgusu özellikle o kadar korkunç ki iki garip 10 dakikanın arasında, 10 dakikalık manasız bir git-gel sekansı seyrediyoruz. Eminim ki hem düşünce aşamasında hem de film çekimlerinde, çok iddialı olmayan, sıcak bir arkadaşlık filmi düşünülmüştür ama neresinden tutulsa elde kalıyor. Klişelere hakim oldukları kadar senaryo yazmaya hakim olmadıkları için, klişelerle oynadıklarını sanarken bile kendilerini klişenin içinde buluyorlar. Boran Kuzum da yakışıklı tamam anladık ama ne yapıyor bu film boyunca, niye bu çocuğa böyle saçma, dede bakış açısıyla yazdığınız bir rol verdiniz, ne izlettiniz bize