• Spencer

    Spencer

    ★★★★

    All I need is a miracle

  • Being the Ricardos

    Being the Ricardos

    ★★★★

    Δύσκολο να σε ενδιαφέρει αν δεν ξέρεις το ιστορικοκοινωνικό πλαίσιο της εποχής

  • Meet Me in St. Louis

    Meet Me in St. Louis

    ★★★

    Ακούγεται το Have yourself a merry little Christmas.
    Η Judy Garland έμοιαζε ότι φοράει περούκα (που από ότι φαίνεται, ήταν) κι αυτό την έκανε να μοιάζει αλλόκοτη.
    Βαρέθηκα κάμποσο, αν και η σχέση ανάμεσα στους χαρακτήρες έκανε την ταινία ευχάριστη overall.
    Η μαμά της Λάσης και του Χαμένοι στο διάστημα... κάποτε ήταν νέα.
    Πόσο περίεργο το Halloween και πόσο politically incorect γενικά η ταινία, με την 5χρονη Τούτι να τραγουδάει I Was Drunk Last Night και κάμποσα άλλα σημεία, που και μόνο που τα πρόσεξα είναι σημείο των καιρών στο πόσο μ' έχει επηρεάσει όλη η αυτή η "κουλτούρα" .

  • C'mon C'mon

    C'mon C'mon

    ★★★★

    Ασπρόμαυρο indie film, που φωνάζει την indieλα του από μακριά, στο γύρισμα, στο συνεχές μπλα μπλα, στο παίξιμο κάποιων ηθοποιών, παρ' όλα αυτά το κάνει καλά. Ο Joaquin Phoenix

  • Encanto

    Encanto

    ★★★

    Μπόλικη μαγεία η οικογένεια Madrigal αλλά τελικά η ίδια ταινία δεν έχει αρκετή μαγεία για να την αγαπήσεις. Η μαγεία του, ειδικά του σπιτιού, θυμίζει τη σειρά του σπιτιού, με το τραπέζι να στρώνεται μόνο του και κάμποσα άλλα που ως παιδί ευχόμουν να μπορούσαν να γίνονται στην πραγματικότητα.
    Ωραία φιγούρα ο θείος Bruno κρίμα που δεν "αξιοποιήθηκε" περισσότερο. Τα τραγούδια που όλοι εκθειάζουν, δεν μπορούν να σταθούν εκτός πλαισίου της ταινίας, όπως άλλα τραγούδια ταινιών Disney.

  • House of Gucci

    House of Gucci

    ★★★½

    Πολύ καλές ερμηνείες.
    Αυτή η χαζή τακτική του να παίζουν αγγλόφωνοι, άλλες εθνικότητες και να μιλούν Αγγλικά με την προφορά της εκάστοτε χώρας, πότε θα σταματήσει; Ειδικά ο αγνώριστος Jared Leto, το παρακάνει.
    Παρά τη διάρκεια με κράτησε, μια ιστορία που δεν ήξερα ή έστω δεν θυμόμουν καθόλου.
    Ωραία η μουσική υπόκρουση με χρήση τραγουδιών της εκάστοτε εποχής, ίσως και με μια ειρωνική διάθεση.

  • The French Dispatch

    The French Dispatch

    ★★★

    Οπτικά εξαιρετικό.
    Μικρό κάδρο και στήσιμο που πετυχαίνει το στόχο του να μοιάζει με περιοδικό της δεκαετίας του 60. Όμως δεν κατάφερε να με κάνει να ενδιαφερθώ για ότι βλέπω, αν και μάλλον αυτός είναι ο στόχος του Wes Anderson τελικά και στην τελική αφήνει ένα κενό.

  • Mother

    Mother

    ★★½

    Περιλαμβάνει ολόκληρη την ομώνυμη μικρού μήκους ταινία που είχε γυρίσει ο σκηνοθέτης 10 χρόνια νωρίτερα, και μετά δίνει μια συνέχεια εκείνης της ιστορίας. Προτώτυπο σαν ιδέα καθότι δεν έχω ξαναδεί να γίνεται κάτι ανάλογο. Όμως ενώ εκείνη η μικρού μήκους -που διαδραματίζεται ολόκληρη σε ένα σπίτι και με την τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ μιας μητέρας με τον 6χρονο γιο της ο οποίος είναι μόνος του σε μια παραλία- έχει απίστευτη ένταση, η συνέχεια αλλάζει ρότα, γίνεται μια αργόσυρτη ανεξάρτητου τύπου ταινία που μάλλον δεν πάει και πουθενά και είναι και λίγο προβληματική στην έμαφαση της σχέσης μιας μεγαλύτερης γυναίκας με ένα έφηβο.

  • Pebbles

    Pebbles

    ★★★★

    Η υπόθεση σχεδόν ανύπαρκτη, οι ηθοποιοί μάλλον ερασιτέχνες, η γλώσσα πολύ δύσκολη στα αυτιά, ειδικά επειδή τσακώνονται και φωνάζουν, όμως το αποτέλεσμα εξαιρετικό. Πρωταρχικά για την εικόνα, τις λήψεις, τα χρώματα, τα κάδρα και για τον συνδυασμό εικόνας και ήχου σε κάποιες σκηνές ειδικά αυτή του λεωφορείου με το μωρό που κλαίει. Στο σύνολο χαίρεσαι που βλέπεις αυτή την απλή ταινία αλλά με εικόνες που μένουν.

  • a-ha: The Movie

    a-ha: The Movie

    ★★½

    aiff 2021

  • Great Freedom

    Great Freedom

    ★★★★

    aiff 2021

  • F9

    F9

    ★★½

    F&F 12