Rosetta

Rosetta ★★★★

Dardenne Kardeşler, gündelik hayatın ritmini yakalamaya ve dış mekanda dolaşmaya olanak sağlayan 16mm. kameralarıyla, insani çıkmazlar, ikilemler, karşıtlıklar, hayatın zorluğu, işsizlik ve geçinme derdi gibi sorunları, insan odaklı hümanist sinemalarıyla vererek izleyiciyi düşündürmeye çalışıyor. İşsizliğin ve yaşamanın zorluklarının her yerde aynı olduğunu gösterdikleri gibi, hümanizmi ön planda tutarak, evrensel bir bakış açısı yakalıyorlar. Hayata tutunmaya çalışan bireylerin yaşadıklarını ekrana yansıtırken de, ön yargılardan olabildiğince uzak durmaya özen gösteriyorlar. Tıpkı yaşlı kıtanın usta yönetmenleri Rossellini ve Visconti gibi onlarda, toplumsal gerçekliği takip ederek, insanlara sunulan düşler yerine sokaktaki gerçek insanların yaşamlarına odaklanıyorlar. Kurgudan, yapaylıktan uzak, mesafesiz anlatımları, oyuncularından doğaçlama yapmalarını istemeleri, dış mekan kullanımına ve yakın çekimlere dayanan sinematografileriyle Dardenne Kardeşler, bir kez daha izleyenleri etkiliyor. O karanlık, karamsar, buğulu ve gri tablolarının içine bir kez daha izleyenlerini çekiyorlar. Ve bir kez daha sinemanın ne olduğunu gösteriyorlar. Basitliğin ve sadeliğin etkileyiciliğini, şiirsel bir uyumla göstererek, Lumiere kardeşleri bir kez daha anıyorlar.