The Devil All the Time

The Devil All the Time ★★★½

Erg naar 'The Devil All the Time' (2020) uitgekeken omdat ik southern gothic een warm hart toedraag. Op sommige vlakken stelt de film beslist niet teleur, zoals de gitzwarte sfeerschets van een naoorlogs Amerika waar een geweldcultus en een verknipte seksuele moraal doorheen verschillende generaties lopen. De grote geschiedenis (de Korea- en Vietnamoorlogen) als een leidmotief waaromheen verklaringen worden gevonden voor de innerlijke verscheurdheid van een natie. Met een imposante sterrencast om gestalte te geven aan allerhande kruimeldieven, psychopaten, corrupte dienders, geloofswaanzinnigen, maffiosi en andere randfiguren.

En bij vlagen is 'The Devil All the Time' (2020) steen- en steengoed in hoe het ontroering weet te vinden in een narratief vol traumatisch geweld. Tegelijkertijd raakt de kommer en kwel toch een punt van verzadiging. Zo samengepropt in 't relatief korte tijdsbestek van één film. Ik begrijp niet goed wat de beweegreden is geweest om hier geen miniserie als 'True Detective' of 'Fargo' van te maken. Waar sommige bijrollen meer ruimte krijgen voor psychologische ontwikkelingen en het beoogde schok-effect effectiever kan worden gedoseerd. Nu doet het me minder dan eigenlijk zou moeten.