Mohamad.Sfa

Cinema is a beautiful lie and life without beautiful lies becomes difficult.
-Sohrab Shahid Sales

Favorite films

  • Satantango
  • Landscape in the Mist
  • Close-Up
  • Jules and Jim

Recent activity

All
  • Zalava

    ★★½

  • Ghost Dog: The Way of the Samurai

    ★★★★

  • Vortex

    ★★★½

  • Doctor Strange in the Multiverse of Madness

    ½

Recent reviews

More
  • Zalava

    Zalava

    ★★½

    زالاوا: پیام اخلاقی یا اطاعت از ژانر. زالاوایی‌ها مردمانی با مغز شست‌وشوشده با حضور اجنه، دوباره گرفتار جن‌های خبیثه می‌شوند. آمردانِ جن‌گیر فراخوانده می‌شود تا مردم را از دست این جن برهاند. اما حضور یک استوار نظامی باعث ایجاد تناقضی در فضای جن‌زده‌ی روستا می‌شود. جنْ واقعی‌ست یا دستمایه‌ای برای کار و کاسبی این افراد حیله‌گر؟ اگر واقعی‌ست کارگردان حضور و تاثیر مستقیمش را عیان نمی‌کند یا اگر خرافه‌ است؛ آمردان به تنهایی می‌تواند خط بطلانی بر این فرض باشد.…

  • Vortex

    Vortex

    ★★★½

    سینما... منظورم خود سالن سینماست، به‌نظرم بهترین و مناسب‌ترین فضا برای به نمایش گذاشتن رویاهاست؛ برای تعریف کردن رویاها. چون همه‌جاش، همه‌جاش تاریکه، کسی با کسی تعامل نداره. مثل دراز کشیدن توی تخته؛ مثل خوابیدنه، مثل رویا دیدنه. سینما همینه‌. همه‌اش رویاست. کل سینما همینه. صرفاً فیلم نیستن، بلکه رویا هستن. تمام فیلم‌ها رویا هستند.

    نوئه پس از فیلم کلایمکس و نور جاودان با یک فیلم متفاوت دوباره به سینما برگشته است. اما این دفعه خبری از افسارگسیختگی همیشگی نوئه…

Popular reviews

More
  • A Hero

    A Hero

    ★★★

    This review may contain spoilers. I can handle the truth.

    بعد از دو سال دوری از سینما، «قهرمان» اصغر فرهادی را دیدم. فیلمی که در کنِ فرانسه جایزه‌بزرگ گرفت حالا آن را شانس اول اسکار بهترین فیلم خارجی می‌دانند. اول از همه، این فیلم تمام شاخصه‌های فیلم‌های قبلی فرهادی را دارد: درگیری‌های داخل خانوادگی، چالش‌های اخلاقی، وجدانی و اجتماعی، شخصیت‌پردازی‌های نسبتاً خوب. اما یک عامل «قهرمان» را از باقی فیلم‌های فرهادی متمایز کرده و جهانش را اجتماعی‌تر کرده؛ آن هم دخیل‌شدنِ شبکه‌های اجتماعی و تاثیر بسیار آن بر زندگیِ رحیم،…

  • Another Round

    Another Round

    ★★★★

    «یک پیک دیگر» در ستایش مستی‌ست. دوربین مست، داستان مست، شخصیت‌های مست و فضای مست‌کننده، همه و همه حاضرند تا ما را در اغمایی از مستی فرو برند. سمفونی‌ای از الکل و شراب برای غرق کردن مخاطب در خود. حد مستی این فیلم را نمی‌توان تعیین کرد مخصوصاً صحنه‌ی رقص جاودان آن را.
    ماییم و می و مطرب و این کنج خراب
    جان و دل و جام و جامه پر درد شراب
    فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب
    آزاد ز خاک و باد و از آتش و آب